دکتر رضا براهنی نویسنده نامدار آذربایجانی در گذشت.

آذربایجان، باشین ساغ اولسون!

رضا براهنی بزرگترین نقاد ادبی ایران بود و آثارش، اعتباری در نقد ادبی فارسی بشمار می آید. رضا براهنی هم چنین چند دوره کارگاه نقد، شعر و قصه نویسی برگزار کرد که باعث شکل گیری یک جریان ادبی در دهه هفتاد شمسی شد. در سال ۱۳۵۱ خورشیدی به آمریکا رفت و شروع به تدریس کرد. وی بیش از ۳۰ سال در کانادا اقامت داشت.

آثار او به زبان‌های مختلف، از جمله انگلیسی، سوئدی و فرانسوی ترجمه شده است.

براهنی در سال ۱۳۱۴، در تبریز به دنیا آمد. در ۲۲ سالگی از دانشگاه تبریز لیسانس زبان و ادبیات انگلیسی گرفت سپس به ترکیه رفت و پس از دریافت درجه دکتری در رشته ی خود به ایران بازگشت و در دانشگاه به تدریس مشغول شد.

«طلا در مس»، از مهم‌ترین و معروف‌ترین آثار این منتقد ادبی است، خطاب به پروانه‌ها و چرا من دیگر شاعر نیمایی نیستم؟ کتاب‌های او بوده است. «اسماعیل» و «ظل‌الله» دیگر کتاب‌های مهم او در حوزه شعر هستند.

او آثاری از نویسندگان بزرگ نظیر آنتوان دوسنت اگزوپری، ایو آندریچ، ویلیام شکسپیر، کالروماریا فرانزرو، ماکسیم رودنسون و دیوید کات را ترجمه کرده است.

او علاوه بر زبان فارسی اشعاری به زبان مادری خود – ترکی نیز دارد.

آثار او:

اشعار

آهوان باغ – ۱۳۴۱

جنگل و شهر – ۱۳۴۳

شبی از نیمروز – ۱۳۴۴

مصیبتی زیر آفتاب – ۱۳۴۹

گل بر گسترده ماه – ۱۳۴۹

ظل الله – ۱۳۵۸

نقاب‌ها و بندها (انگلیسی) – ۱۳۵۶

غم‌های بزرگ – ۱۳۶۳

بیا کنار پنجره – ۱۳۶۷

خطاب به پروانه ها و چرا من دیگر شاعر نیمایی نیستم؟ ۱۳۷۴

اسماعیل – ۱۳۶۶

رمان

آواز کشتگان

رازهای سرزمین من

آزاده خانم و نویسنده‌اش، ناشر

الیاس در نیویورک

روزگار دوزخی آقای ایاز

چاه به چاه

بعد از عروسی چه گذشت

نقد ادبی

طلا در مس

قصه‌نویسی

کیمیا و خاک

تاریخ مذکر

در انقلاب ایران

خطاب به پروانه‌ها و چرا من دیگر شاعر نیمایی نیستم؟

گزارش به نسل بی سن فردا (سخنرانی‌ها و مصاحبه‌ها)

ارسال دیدگاه