تهران؛ دروازه ی آذربایجان / امیرافشار افشاری

 تهران قدمتی طولانی دارد و باستان‌شناسان معتقدند که سکونت در این منطقه به عصر نوسنگی برمی‌گردد. برخی، لغت تهران را به معنای منطقه گرمسیر و یا حتی منطقه خنک و سردسیر  آورده اند که به نظر می رسد فاقد وجاهت علمی و زبانشناسی باشد چراکه موافقان این نظریه عمدتا فرقه ای هستند که سنگ آریاپرستی را به سینه خود می زنند کسانی که مصداق بارز “فهم لایعقلون و لایفهمون ” می باشند.

 اگر معتقد به دفاع مردمان بومی فلات آن روز ایران [ توران = ترکان ] در مقابل حملات وحشیانه آریایی ها از شرق به طرف مرکز ایران باشیم که تحت عنوان جنگ تورانیان با ایرانیان  مورد تأکید و تأیید اکثر محققین و مورخین قرار گرفته است می توان این نظریه را نیز قبول کرد که تهران همان توران / تاران می باشد. امروزه حتی خیلی از سورانی زبان ها تهران را به همان صورت تاران_توران تلفظ می کنند.

اگر ادعا کنیم که تهران، فرم تغییریافته ی همان توران است از لحاظ زبانشناسی و قوانین ” تناظر فونتیکی” پروفسور عثمان ندیم تونا ( سومرلوگ برجسته دنیا ) و با استناد به متون تاریخی،  این ادعا می تواند تا مرز اثبات نیز طی طریق کند.

 در گنجینه ی  لسان ساختارمند ترکی و حافظه تاریخی این زبان اسامی برخی از شاهان ترک و پروتورک  “تورخان – تورهان” بوده است  و همچنین توپونیم ها و ائتنوتوپونیم های بسیاری نیز در جهان تورک وجود دارد که بر اساس شخصیت ها و قهرمانان ترک و تور  شکل گرفته است مانند سرزمین توران، ترکان آباد، تورکندی، تورانشهر، ترک اوبا، توران و… و نهایتا تهران که ارتباط ریشه ای آن با توران/ تورهان/ توهران/ تاهران/ تاران نیز بی ارتباط با  یافته های زبانشناسی نمی تواند باشد.

در عصر ترکان صفوی بر اهمیت تهران افزوده شد. در سال ۹۳۳، شاه تهماسب صفوی فرمان ساخت حصاری با چهار دروازه و ۱۱۴ برج را برای تهران داد. این کار که برای پشتیبانی از پایتخت آن زمان کشور، قزوین صورت گرفت، بر اهمیت تهران افزود.

 نادرشاه افشار، تهران را از افغان‌ها گرفت و پسرش، رضاقلی میرزا را حکمران آن کرد که نشان از اهمیت این شهر در آن زمان داشت؛قدمت محله‌هایی نظیر اودلاجان نیز به این عصر برمی‌گردد.

آقامحمدخان قاجار، مؤسس دودمان قاجار در نوروز سال ۱۱۶۵، پس از شکست زندیه و مدعیان پادشاهی، تهران را پایتخت خواند و بعد از آن زمان رونق تهران (قاجارکند) شروع شد که امروزه بعنوان دومین شهر ترکنشین جهان معروف است.

بی شک تهران باید خود را مدیون تورهان،تورخان و تورکان بداند؛  چه نامش که مأخوذ است از شخصیت تاریخی تورخان (تورهان، توران و تاران ) و چه شکل گیری اولیه آن و چه انتخابش بعنوان پایتخت که توسط سلسله فخیمه ی قاجار صورت گرفت.

به نظر راقم این سطور  تهران دروازه آذربایجان است و آذربایجان از تهران شروع می شود نه از قازوین، و نه از ( آو + ار = ابهر ) و زنگان

ارسال دیدگاه